Święto edukacji – felieton październikowy

Święto świętem pogania,
a uczyć się trzeba.

Co by tu nie mówić, październik w szkołach może kojarzyć się dość jednoznacznie. Co prawda, wielokrotnie poprawialiśmy się nawzajem, że 14 października to nie jest już Dzień Nauczyciela. Tak było do 1982 roku, kiedy to ustawą Karta Nauczyciela zmieniono go na Dzień Edukacji Narodowej. Ale nadal jest to nasze święto – nas wszystkich, związanych z edukacją.

Nie jest to jedyne takie święto w październiku, bowiem 5 października obchodzimy Światowy Dzień Nauczyciela, międzynarodowe święto nauczycieli proklamowane przez UNESCO w 1994 roku. A gdybyśmy chcieli wzorować się na innych krajach, to moglibyśmy świętować także w marcu (Czechy i Słowacja), maju (np. Meksyk), wrześniu (Chiny) czy listopadzie (Turcja lub Hiszpania). Tylko czy naprawdę aż tak bardzo chcemy zwracać na siebie uwagę społeczeństwa?

Nie dalej jak w sobotę, kupując warzywa usłyszałam opinię jednej z klientek o nauczycielach. Raczej jej nie przytoczę, bo jakoś mi się tak ciężko na duszy robi, gdy pomyślę jakim nierobami i sadystami według niej jesteśmy. Jak się znęcamy nad biednymi uczniami, którzy potem nawet matury nie są w stanie zdać, bo ich nie umiemy do niej przygotować. A te stosy sprawdzianów i klasówek, nikomu niepotrzebne prace domowe – bo przecież zadaniem szkoły jest nauczyć wszystkiego w klasie, a nie poza nią. Hmm, a właśnie się niedawno dowiedziałam, że 25 września był dniem Pustej Klasy. Nie, nie ma to nic wspólnego z Dniem Wagarowicza. Jest to międzynarodowa inicjatywa promująca wartość edukacji na świeżym powietrzu. Czyli jednak poza szkołą 🙂

Ale jednak nie, nie dajmy się zwariować. Jeśli tylko włożymy w naszą pracę trochę serca, jeśli zależy nam na naszych uczniach i chcemy przekazać im coś więcej niż suchą wiedzę, to na pewno to zauważą. I niech naszą maksymą będzie hasło Nauczyciel, to brzmi dumnie. Bądźmy zatem dumni z własnej pracy i z osiągnięć naszych uczniów. Ostatecznie, w październiku wszyscy mamy swoje święto…

Wszystkim związanym z edukacją życzę, by zostali docenieni

Agnieszka Borowiecka
Październik 2020